NIEUWS! Achter de schermen werd deze zomer hard gewerkt aan een bijzonder initiatief: Zaterdag 14 augustus 2021 veranderde de naam Boet van Ruud in het Boetje van Klemat en tegelijkertijd is daarmee de oprichting van Stichting Boetje van Klemat een heugelijk feit! Lees hier het artikel in de Texelse Courant.

Aanvulling voor toeristen, of zoals ‘de eilanders’ hen noemen: ‘overkanters’: de term ‘Boet’ is het Texelse woord voor die typische  schapenschuur die je op Texel in de weilanden ziet staan, met hun opvallende platte kant. Het Klemat is een prachtig gebied, rondom die boet van Ruud Bakker: een uniek ‘stukkie’ natuur aan de rand van het dorp Den Hoorn.

BOET VAN RUUD WORDT BOETJE VAN KLEMAT
Sinds 1982 is Texelaar Ruud Bakker trotse eigenaar van een prachtige authentieke Texelse schapenschuur, in de volksmond BOET genoemd. Anno 2021 besluit hij een stichting in het leven te roepen die zich zal inzetten voor het behoud van zijn boet. “Eh, nou, nee… voor het behoud van het Boetje van Klemat”, verbetert hij me.

HET KLEMAT
Want zo moet zijn boet in de toekomst heten: het Boetje van Klemat, dat verwijst naar de naam van het omliggende gebied: het Klemat. Dit oude stuk land van Den Hoorn is door de zee eeuwenlang ‘betwist’. En Klematten is ‘betwisten’ op sien Tessels. Een ode aan dit eeuwenoude stuk Texels land dus, dit Boetje van Klemat.

KUNST IN DE BOET VAN RUUD
In 2019 heeft kunstenares Ericka Voortman de website Boet van Ruud gemaakt. Als zijnde ankerpunt voor haar bijzondere kunstzinnige installaties die oproepen tot een stilte moment in de Boet van Ruud. Pardon, in het Boetje van Klemat. Zo moet het boetje gaan heten, “Want het gaat niet om mij”, zegt Ruud, “het gaat om het behoud van dit Boetje, het land eromheen. Dat ‘dat’ niet verloren gaat.”
Wat is ‘dat’ Ruud?
“Dit!”

HET OUDE LAND
En hij wijst naar het Oude Land van Den Hoorn, waarop het Boetje staat. Een schitterende plek. De natuur lijkt hier ‘oorspronkelijk’. Haar geschiedenis is rijk aan verhalen.
Maar ‘dit’ blijft toch nog wel even Ruud?
Ruud kijkt me indringend aan. Hij vreest het ergste.
“Kapers op de kust. Mensen met geld.”

BOETJE VERKOPEN?
Hij heeft al vaak aanbiedingen gehad om het boetje te verkopen aan particulieren, die het willen opeisen als privé-gebied.
“En dat mag niet gebeuren!”
Zijn stem verheft zich.
Daar wil hij voor zich inzetten. Voordat hij omvalt, [hij tikt in september dit jaar de 70 aan] wil hij geregeld hebben dat zijn oude boet, die daar al staat sinds mensenheugenis, niet verkocht wordt en privé-terrein wordt. Hij ziet het rampscenario voor zich: het oude land versteend: een eigen parking voor tenminste twee auto’s en plastic stoelen op het terras. Dat nooit!
Waarom niet Ruud?
“Het hoort niet, het land is van de mensen. Als ik zie hoeveel mensen genieten van de boet, dat moet blijven!”

Genieten van jouw boet?
Hoe bedoel je? Kunnen de mensen dan in jouw boet Ruud?
“Ja, ze kunnen de boet bekijken en tegelijkertijd kunst beleven van Ericka Voortman, die maakt elke keer weer iets bijzonders in die boet”, zegt hij.

KUNST EN NATUUR

Sinds 2013 geeft Ruud Bakker kunstenares Ericka Voortman [Hendrikje] de gelegenheid om haar monumentale installaties, veelal van schapenwol, langdurig tentoon te stellen in die boet. Sinds hun kennismaking is er een band ontstaan die enigszins merkwaardig is te noemen. Ze praten niet veel namelijk, die twee. Maar zeggen evengoed genoeg om elkaar te begrijpen.

Als er iets is wat hen door de jaren heen heeft verbonden, dan is dat de liefde voor de [architectuur van de] boet en het omliggende land. De wonderbaarlijke exposities ‘trekken’ al jaren mensen aan, om het boetje in te gaan en zo heeft Ruud met eigen ogen kunnen zien hoe veel mensen kunnen genieten van de boet op zijn stukkie land. En dat heeft hem aan het denken gezet.

Exposities in een boet?
“Zij noemt het installaties”, zegt Ruud, “het zijn grote kunstwerken die je niet kunt kopen, maar waar je een tijdje in kunt ‘verblijven’. De mensen vinden het schitterend, een unieke ervaring,” antwoord hij. Vanaf zijn andere schuur, de Oude Hoorn, ziet hij dat veel mensen lang in zijn boet blijven en als hij de kippen en schapen bij de boet voert, spreken mensen hem aan en complimenteren hem met het unieke geheel.

DE SOM DER DINGEN

Want zo is het gegaan door de tijd heen: Het boetje, de kunstwerken en het land zijn bij elkaar gaan horen. Ze zijn een geheel geworden. Om het populair uit te drukken:
“It’s a total experience voor Texelaar en Toerist.”
De Boet van Ruud [Neehee: ‘t Boetje van Klemat!] is een vriendelijke ambiance geworden die de bezoeker welkom heet, om een kijkje te nemen in de boet, zich te verwonderen over de kunstwerken, te genieten van de natuur eromheen: de schapen, kippen, weidevogels, bloementuin en oude waterput. Én om eindelijk es te zien hoe zo’n oude boet er van binnen uit ziet én om te weten te komen wat het verhaal toch is achter die rare vorm. Het is bijzonder om te zien hoe de bezoekers genieten van de som der dingen, in die eens wat verwaarloosde boet.

OPNIEUW KIJKEN

Nou, eh, nee, niet verwaarloosd. Dat was ie niet. Maar mede door de exposities van Voortman is Ruud opnieuw naar zijn boet gaan kijken. Zag deze door de ogen van de kunstenares, die de architectuur van de boet immer benadrukt met haar werk. Dit jaar, het legendarische jaar van de oprichting van de Stichting van het Boetje van Klemat, heeft zij haar 6e installatie [VISCHWIJVEN] voltooid die veel mensen trekt, soms komen ze van heinde en ver. Sommigen komen er speciaal voor naar Texel. [over algemeen nut gesproken] Mensen ervaren rust. Genieten van de rijke binnenwereld, zoals verbeeld door de kunstenares. Het woord ‘dank je wel’ staat wel honderden keren in het gastenboek.

OPKNAPPEN
In het begin van haar exposities, in 2013, werd bij het inrichten van haar installaties, Ruud’s verzamelingen stenen, palen, dakpannen e.d. met het oude hout fraai afgeschermd.

Na sluiting van de exposities kwamen de ‘verzamelingen’ weer in het zicht. Die steevast dan door Ruud als ‘rotzooi’ werden betiteld. “Waarom bewaar ik al die rommel?”, vroeg hij zich dan hardop af en dan werd erom gelachen.

Maar Ruud werd wakker en zag de schoonheid van de boet en de waardering van de mensen. En hij ging zich meer en meer realiseren dat die boet nog mooier kon worden, als er hier een straatje stenen kwam en daar een houten vloertje.

In 2018 werd ‘het vierkant’ door Voortman zelf [voor haar expositie ‘Omhels’] van een houten vloer voorzien, losjes gelegd met Ruuds fraaie collectie oude houten planken.

Zo mooi vond Ruud het, dat zij het jaar daarop, samen die vloer van een stevig fundament voorzagen.
Zo gaat het tussen die twee.
De één doet een voorzet en de ander kopt hem erin.
Of andersom.
Zonder afspraken.

VERTROUWEN
Nee, eigenlijk zeg ik dit verkeerd.
Ze maken wel degelijk afspraken, maar deze zijn stilzwijgend en gaan uit van het hoogste goed: wederzijds vertrouwen. Ze vertrouwen elkaar, die twee.
Ze respecteren elkaars vrijheid, elkaars gedachtegoed.
En daarin hebben zij elkaar gevonden.

GEDACHTEGOED
De kunstenares maakt werk wat bezoekers als een cadeau ervaren. Ruud schenkt zijn gastvrijheid om die boet en het land toegankelijk te maken voor de voorbijganger. En dat wil hij graag zo houden.

OPRICHTING STICHTING Boetje van Klemat
En toen dacht hij na, hoe hij zijn boet het beste kon ‘bewaren voor de toekomst’ en kwam Ruud tot het idee van het oprichten van de Stichting tot behoud van het boetje van Klemat en omliggend land. Een hele mond vol voor het in stand houden van een eenvoudige handeling, namelijk dat zijn boet, sorry, het Boetje van Klemat ook voor de volgende generatie[s] vrij toegankelijk blijft. Voor iedereen! En gelegen aan het fietspad tussen de Mokweg en de Stolpweg, heeft het niet te klagen over bezoekers.

RUST EN RUIMTE, TOEGANKELIJK VOOR IEDEREEN
En dat wil Ruud graag zo graag houden: dat het Boetje van Klemat een open deur heeft voor een ieder die kennis wil maken met de kernwaarde van het eiland Texel: Rust en Ruimte. Want in die ruimte hoor je de stilte en in die stilte ruik je het land en op dat land zie je de vogels en door de vogels zie je de einder en in dat einder die magnifieke lucht en in die lucht de schittering van het licht. En in dat licht ben je [heel even] een ander [vrediger] mens. Is er een mooier mens dan een vredig mens?

VREDIG MENS
Een vredig mens kunnen zijn, daar op het land bij het Boetje van Klemat. Opdat niet de hebzuchtig mens triomfeert, maar de mens met compassie voor natuur, cultuur en medemens. De mens die tijd en ruimte durft te delen met de ander. Ruud Bakker gunt iedere voorbijganger deze ervaring. In zijn Boet, het Boetje van Klemat.

ALGEMEEN NUT

Dus, beste lezer, als u mij vraagt: wat is het algemeen nut, het algemeen belang van deze stichting? Je kunt bij het Boetje van Klemat, op natuurlijke en culturele wijze, de eindeloze tijd, de grenzeloze ruimte van het oude land van Den Hoorn hier, ter plekke, zien, ervaren, betreden. Een tijdloze ervaring. Hier bestaat de kloktijd niet. Hier sta je oog in oog met de eeuwigheid.

HULDE AAN DE SCHOONHEID VAN HET KLEMAT
Ondersteun daarom de Stichting het Boetje van Klemat. Niet ter meerdere glorie van Ruud Bakker, maar een hulde aan dat wat doorgaat als hij ‘omvalt’: zorg dragen voor de schoonheid van het Oude Texelse land. Wie weet wordt het ooit een museum, waarin het erfgoed van Texel op bijzondere kunstzinnige wijze wordt vormgegeven door een wonderlijk team: Ruud Bakker en Ericka Voortman, ondersteunt door Henk-Jan Boluijt.

“Maar … zover is het nog niet”, zegt Ruud nuchter, “eerst die oprichting van de Stichting.” En dat was donderdag 29 juli 2021 een feit! Namens Ruud; mogen wij rekenen op uw steun?

Wat laat je achter?

De Stichting Boetje van Klemat zet zich in om de sfeer van onthaasten, zo voelbaar op dit oude land aan de rand van het dorp Den Hoorn op het eiland Texel, zodanig te onderhouden en te beschermen dat ook de volgende generatie kan genieten van deze vredige sfeer op ‘het Klemat’.

“Als we dat stukkie grond nou nog eens konden uitbreiden.”, verzucht Ruud Bakker. Ja, als hij dat nog mag meemaken, want hij heeft hard en gestaag gewerkt aan de uitbreiding van ‘de leegte’ op dat Klemat. [“gewoon mazzel gehad hoor”] En als het omliggende land inderdaad nog een beetje meer mag samenkomen in de nabije toekomst, dan is zijn droom, het doorgeven van de schoonheid van leegte, uitgekomen. “Grond heeft in feite geen eigenaar, we moeten er gewoon allemaal goed voor zorgen, dat dit stukkie land die sfeer van onthaasten behoudt.”

Helpt u mee?

U kunt doneren via een druk op onderstaande knop.

Het filmpje hieronder geeft een impressie van de sfeer van het Oude Land aan de rand van Den Hoorn, genaamd het Klemat, waar Ruud Bakker een aantal ooien van zijn land rondom Het Boetje van Klemat [rechtsachter in beeld] naar de Rezieneweid brengt. Daar staat sinds mei 2021 de Kathedraal van Zachtmoedigheid.  In de schaduw van dit kunstwerk van Ericka Voortman, kunnen de schapen in de luwte herkauwen dat het een lust is.

Foto’s hieronder: reacties in het gastenboek van o.a. expositie Vischwijven in het Boetje van Klemat [voorheen Boet van Ruud]. Dergelijke lovende reacties over het ‘totaalplaatje’ van boet, weide en kunst, staan in overvloed in de gastenboeken van de exposities van de afgelopen jaren en opende de ogen van Ruud Bakker: “Daar moet ik iets mee!” Het enthousiasme van de voorbijgangers werd het startschot voor de Stichting Boetje van Klemat. Opgericht 29 juli 2021.